18 augustus

Hoi iedereen!

t is alweer een tijdje geleden sinds mijn laatste verslag en intussen heeft de tijd ook niet echt stil gestaan. Gisteren kwam er spijtig genoeg een einde aan 3 geweldige weken opgraven op Tepe Düzen, en jawel, op onze voorlaatste graafdag kwam er nog een grote afvalput te voorschijn die ons vele zakken scherven, dierenbeenderen en zelfs metalen voorwerpen opleverde: geweldig! İntussen staan ook op de Saga-site de eerste verslagen, dus hopelijk valt daarop binnenkort ook alles te lezen over onze vondsten op Tepe Düzen.  (voor de mensen die er aan twijfelen, we zijn hier dus daadwerkelijk wel om te werken)

Vorig verslag was ik geeindigd bij het vooruitzicht op onze bergtocht ... welnu, de hoogste berg in de omgeving van Saga (ca 2250m) is overwonnen!  Acht uur en een 'ski-tochtje' over ellenlange puinkegels later, kwamen we moe maar voldaan toe in het opgravingshuis.  Het weekend erna (vorig weekend dus) werd van een totaal ander kaliber: na alweer een geslaagd feestje op donderdagavond ergens aan de rand van een bos (?) in Başköy, een zalig luilekker-weekendje in het hete Antalya! Urenlang drijven in het zwembad, kijken naar marginale clips op mtv en genieten van de airco, een patisserieke doen, een visrestaurantje doen en een boottochtje maken, waren de ingredienten voor alweer een geslaagd weekend!

Tot zover ook weer dit verslag, de hitte en de vermoeidheid zorgen voor weinig inspiratie en gebieden mij voor de rest van het weekend terug te trekken op een terraske of in een of ander schaduwrijk plekske. İk groet u!

2 augustus

Een goeieavond iedereen!

Hier in Turkenland is alles ook vandaag weer super! (idd Liesje, ik leef ook vandaag weer graag Lachend) k Zal mijn verslagsken maar beginnen waar ik het vorige keer gestopt ben: het weekend. Van t weekend dus naar Antalya gegaan, maar van 'sites bezoeken' is niet veel in huis gekomen. Het 'ik zit in een geweldig hotel met een zwembad en airco en straks kan ik gaan eten in een geweldig restaurant'- Antalya -gevoel kwam vrijwel onmiddellijk boven, dus is het ook bij zwemmen, eten en slapen gebleven (= de zaligheid na een week surveyen)

En zondag eindelijk begonnen aan de opgraving op Tepe Düzen! En ... guess what ... ook op onze 'platten heuvel' is het super! Samen met 5 geweldige werkmannen (die bijzonder goed dansen en geiten immiteren, en die mij voor de gemakkelijkheid ook de naam Ayşe hebben gegeven), Sarah, Jonas en de surveyteef ( dag Hannnelore! Lachend) halen we nu al 4 dagen muren, absissen, voze ceramiek en Freddy's  (o.a. Freddy de kever en Freddy de mini-slang) boven. Voor de mensen die ons opgraving geen bal interesseert, of die denken dat 'archeologie' gelijk is aan 'stenen kuisen' (dag mama!), wees gerust, ik ga hier niet tot in detail elke muur of laag beschrijven (ookal is het allemaal echt wel super!). Voor de paar mensen die het wel interesseert: meer info zal binnenkort wel verschijnen op de Saga-website!

En tot slot de plannen voor de komende dagen: morgen het laatste dagske graven dees werkweek, en uiteraard zullen we ook dan proberen van nog een 100-tal muurfases en bakken vol ceramiek die bij de minste tik breekt naar boven te halen  Van t weekend gaan we voor 1 keer geen sites bezoeken Knipoog. Zaterdag zullen we, als alles meezit, met een bende proberen een van de bergen in de buurt van Saga te beklimmen (en er ook weer proberen af te geraken) ... zodus, indien we nog levend en wel terug van de berg af geraken: tot het volgende verslag!

ps: vader, voor morgen alvast ne gelukkige verjaardag!

ps2: aan dingske en al de andere mensen die zitten te wachten om hun tientallen brieven op te sturen:

           Kim Vyncke

          Sagalassos Kazısı

    15800 Ağlasun (Burdur)
    Turkije

27 juli

Vandaag kan ik niet anders dan mijn post te beginnen met het geweldige nieuws dat vanmiddag de ronde deed: proficiat Femke en Patrick met de geboorte van jullie eerste kindje!!!

Ten tweede: welkom terug Jonastjen! (ookal zijn wij zelf niet in Belgenland momenteel) Merci voor de kaartjes (laat dat een tip zijn voor alle andere bezoekers van onze blog: wij krijgen graag kaartjes Lachend) en hopelijk was alles super in de Syrische republiek!

Terug naar Turkenland en het beloofde verslagje dan.  Na alweer een zware werkweek, die voor mij onder andere een tweede beklimming van de Zencirli-berg inhield, trokken we vorig weekend richting İsparta en Eğirdir. Op het programma stonden een rustig namiddagje rondlopen in İsparta en een avondje en dagje luieren in Eğirdir ... ware het niet dat in İsparta de bushalte niet meer bleek te zijn waar ze vroeger was, en we door heel wat misverstanden pas na 3 busritten door de stad op de juiste plaats uitkwamen om de bus naar Eğirdir te nemen. Op de bus ontmoetten we een man die - net zoals heelwat mensen in İsparta en Eğirdir- ons (buitenlanders) als een zeer fascinerende kermisattractie leek te beschouwen en ons zo fascinerend vond, dat hij vanuit de bus een hotel voor ons regelde ... wonder boven wonder bleek het hotel waar we op die manier terechtkwamen gewoon geweldig te zijn: een sjiek dakterras met zicht op het meer, een rustig strandje dichtbij en geweldig lekker huisbereid voedsel! Volledig relaxed reden we een dag later weer Eğirdir binnen, en zelfs een idiote buschauffeur die ons, buitenlanders, wou bedotten door 10 lira te vragen om ons aan het busstation af te zetten (dat eigenlijk maar 200m verder lag, maar wist hij veel dat wij door onze 3 busritten van de dag tevoren het busstation wel wisten liggen) kon een geweldig weekend niet meer verknallen. 

Deze week volgden nog 3 dagen survey, en nadien een dag structuren opmeten op Tepe Düzen (lees: levende jalon spelen en de meter vasthouden) en vandaag tenslotte een dagje ceramiekverwerking. De resultaten van de survey en materiaalverwerking enzo kunnen eventuele geinteresseerden wel nalezen op de Saga-site Knipoog(zie links).

Van t weekend volgt voor mij een weekendje Antalya, met hopelijk een bezoek van een paar sites in de buurt en ongetwijfeld een bezoek aan alle gastronomische plekjes van Antalya zelf, en Marie waagt zich aan een veel-te-lange busrit naar Afrodisias en Pamukkale/Hierapolis. Volgende week beginnen we op te graven op Tepe Düzen, maar daarover meer in een volgend verslag!

23 juli

Hallo allemaal!

Blijkbaar is er een van de voorbije dagen iets gigantisch fout gelopen, want onze blog bleek spoorloos verdwenen. Ýk heb nu alles opnieuw aangemaakt, in de hoop dat alles nu blijft werken zoals het moet.

Om even kort iedereen gerust te stellen: alles gaat hier nog altijd heel goed en we hebben hier in Aðlasun absoluut geen last van oorlogen of bomaanslagen Knipoog Een langer verslagske van mij en/of Marie komt er een van de komende dagen wel aan.

Vele groetjes uit het warme (maar soms ook regenachtige) Turkenland!

 

Lees verder...